09-16-2026, 05:43 PM
Οι μαθηματικοί ειδικοί ανακαλύπτουν αυτό που οι καλλιτέχνες ήδη γνωρίζουν – η AI σε καταναλώνει
του Andrew Orlowski
ΚΑΛΩΣ ήρθαν στο πάρτι, μαθηματικοί. Αυτή την εβδομάδα, κορυφαίοι μαθηματικοί ανακαλύπτουν αυτό που οι καλλιτέχνες, οι δημιουργικές βιομηχανίες και οι επιχειρήσεις έχουν ήδη μάθει με τον δύσκολο τρόπο: δεν καταναλώνεις εσύ την AI — η AI καταναλώνει εσένα. Ή τουλάχιστον, κάποιες την καταναλώνουν.
«Είναι ηθικό να χρησιμοποιείς τα δεδομένα ενός πελάτη για να προσπαθήσεις να του "κλέψεις" τον δικό του πελάτη;» ρώτησε την προηγούμενη εβδομάδα ένας καθηγητής μαθηματικών. Φυσικά και δεν είναι, αλλά είναι σημαντικό να ξέρεις ποια εταιρεία AI μπορείς να εμπιστευτείς.
Το ερώτημα έθεσε ο Tristan Buckmaster, Αυστραλός μαθηματικός στο Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης, ο οποίος, μαζί με τον Levent Alpoge, Τούρκο μαθηματικό που εργάζεται στην Anthropic, ασχολούνταν με ένα δύσκολο άλυτο πρόβλημα γνωστό ως «πρόβλημα ύπαρξης και ομαλότητας Navier-Stokes».
Το πρόβλημα του ενός εκατομμυρίου δολαρίων
Πρόκειται για ένα από τα επτά προβλήματα του Βραβείου Χιλιετίας, όπου οι επιτυχημένες αποδείξεις κερδίζουν κύρος και βραβείο 1 εκατομμυρίου δολαρίων (740.000 λιρών). Ιδιωτικά, και με δικά τους έξοδα, οι δύο μαθηματικοί είχαν βρει μια νέα προσέγγιση και χρησιμοποιούσαν διάφορα μοντέλα AI για να τους βοηθήσουν.
Μέχρι τα μέσα Αυγούστου, οι Buckmaster και Alpoge είχαν σημειώσει σημαντική πρόοδο στο Navier-Stokes, όμως η δουλειά τους δεν ήταν καθόλου έτοιμη να παρουσιαστεί στον κόσμο.
Λίγες εβδομάδες αργότερα, όμως, ο Buckmaster άρχισε να ακούει ανησυχητικές φήμες. Φαίνεται πως λεπτομέρειες της δουλειάς τους είχαν περιέλθει στην κατοχή της OpenAI, της οποίας τα μοντέλα χρησιμοποιούσε επίσης το δίδυμο. Ρώτησε ευγενικά την OpenAI αν αυτό ίσχυε.
Η εταιρεία καθυστέρησε να απαντήσει, όμως την προηγούμενη εβδομάδα η OpenAI ανακοίνωσε ότι είχε κι εκείνη λύσει το πρόβλημα, παράγοντας μια αδιαμφισβήτητη μέθοδο με παρόμοια προσέγγιση με αυτή που είχαν διερευνήσει οι Buckmaster και Alpoge, αλλά με πολύ περισσότερη υπολογιστική ισχύ.
Μια «σύμπτωση» που γεννά ερωτηματικά
Αυτό ήταν πάρα πολλή σύμπτωση για τον Αυστραλό. Ήταν η ίδια «κατεύθυνση... που ο Levent κι εγώ είχαμε επιλέξει σιωπηλά να ακολουθήσουμε. Σχεδόν κανένας άλλος που γνωρίζω δεν ασχολούνταν με αυτό. Δεν είναι κατεύθυνση στην οποία καταλήγεις σε λίγες μέρες δίνοντας απλώς σε ένα μοντέλο την εκφώνηση του προβλήματος», ισχυρίστηκε ο Buckmaster.
Ο Buckmaster υπαινίχθηκε ότι τα συστήματα της OpenAI μπορεί να είχαν συλλέξει τις ιδιωτικές του συνομιλίες και υπολογισμούς με το chatbot σχετικά με το μαθηματικό πρόβλημα, βοηθώντας την να λύσει σε ώρες ένα αίνιγμα στο οποίο ο καθηγητής δούλευε επί μήνες.
Στη συνέχεια τα πράγματα σκοτείνιασαν περισσότερο. «Γιατί να καταστρέψεις την καριέρα σου;» φέρεται να τον ρώτησε ένας επιστήμονας της OpenAI. Η OpenAI αρνείται ότι έκανε τέτοια απειλή.
Ναι, ο Sam Altman, διευθύνων σύμβουλος της OpenAI, είχε ακούσει για τη δουλειά των Buckmaster και Alpoge. Ο Altman παραδέχθηκε: «Ήμασταν περίεργοι αν το δικό μας [μοντέλο] θα μπορούσε να το κάνει επίσης».
Στη συνέχεια διατυπώθηκε ο ισχυρισμός ότι η OpenAI μπορεί να είχε εκπαιδεύσει τα συστήματά της πάνω στη δουλειά του Andreas Thom, άλλου καθηγητή μαθηματικών στο Πανεπιστήμιο Milano-Bicocca, ο οποίος μοιραζόταν τους υπολογισμούς του σε συνομιλίες με το chatbot.
Οι επιστήμονες αναρωτιούνται πλέον για τα κίνητρα της OpenAI, που παρέχει δωρεάν πρόσβαση σε 10.000 (και του χρόνου, σε 100.000) ερευνητές. Είναι Δούρειος Ίππος; Μόλις αποκτήσουν όλα αυτά τα ακαδημαϊκά δεδομένα, τι θα κάνουν με αυτά;
Το «Unicompany» και η εμπορευματοποίηση της γνώσης
«Καλώς ήρθατε στον κόσμο μας», απάντησαν οι κάτοχοι πνευματικών δικαιωμάτων. Αφού άντλησαν ό,τι μπόρεσαν από τον δημόσιο ιστό για να εκπαιδεύσουν τα μοντέλα τους, στράφηκαν στις επιχειρήσεις.
Όταν χρησιμοποιείτε την τεχνολογία της Anthropic και της OpenAI, αυτές εξάγουν τα υποκείμενα μοτίβα του πώς λειτουργούν οι εταιρείες. Αυτό περιλαμβάνει τις «ροές εργασίας, τη γνώση του τομέα και τη συσσωρευμένη κρίση», προειδοποίησε τον Ιούνιο ο Satya Nadella, διευθύνων σύμβουλος της Microsoft.
Αυτή η γνώση στη συνέχεια εμπορευματοποιείται καθώς προσφέρεται σε όλους τους άλλους. Αδυνατώντας να είναι κερδοφόρα, η αρχική εταιρεία βρίσκεται να αντικαθίσταται από την Anthropic ή την OpenAI.
Ο Alex Karp της Palantir είναι ακόμη πιο επικριτικός για αυτό που αποκαλεί «παρασιτική» σχέση μεταξύ «του Dario [Amodei, διευθύνοντος συμβούλου της Anthropic] και της παρέας του αποτελεσματικού αλτρουισμού (EA)» και των πελατών τους.
Ο Nadella και ο Karp μιλούν ανοιχτά επειδή μπορούν να φιλοξενήσουν ασφαλή μοντέλα AI για έναν πελάτη και να τα απομονώσουν από κάθε εξαγωγή γνώσης. Και οι δύο υπόσχονται επίσης να σεβαστούν το απόρρητο του πελάτη.
«Σας κλέψαμε όλη τη γνώση και την τέχνη σας, και τώρα θα βάλουμε μετρητή και θα σας τα ξαναπουλήσουμε. Παρακαλώ», συνοψίζει ο Ananyo Bhattacharya, επιστημονικός συγγραφέας του Ινστιτούτου του Λονδίνου.
Δεν είναι η AI το πρόβλημα, αλλά η ηθική των εταιρειών
Μια προσεκτική ανάγνωση της ιστορίας επιβεβαιώνει ότι δεν είναι η ίδια η AI στην οποία αντιτίθενται οι μαθηματικοί, αυτή καθαυτή.
Πολλοί με τους οποίους μίλησε ο συγγραφέας την προηγούμενη εβδομάδα ήταν προσεκτικά θετικοί. Λένε ότι τα μεγάλα γλωσσικά μοντέλα γίνονται χρήσιμα για τη δημιουργία παραδειγμάτων, καθώς και για τη διεξαγωγή του είδους της «ωμής βίας» υπολογιστικής επίθεσης που εφάρμοσε η OpenAI στο Navier-Stokes.
Ωστόσο, αρκετοί, μαζί με τον βραβευμένο μαθηματικό Terence Tao, προειδοποιούν για ένα φαινόμενο απώλειας δεξιοτήτων, καθώς η AI δεν μπορεί να χτίσει τις πρακτικές, διαρκείς θεωρίες που θα χρειαστούν οι μελλοντικοί μαθηματικοί, φυσικοί και μηχανικοί.
Επομένως, πρόκειται λιγότερο για πρόβλημα της ίδιας της AI και περισσότερο για ένα ηθικό ζήτημα σχετικά με τη συμπεριφορά δύο εταιρειών: της OpenAI και της Anthropic.
Και οι δύο αυτοαποκαλούνται, με κάποια επιτήδευση, «εργαστήρια» (labs), ενώ στην πραγματικότητα είναι αδίστακτες εμπορικές επιχειρήσεις που επιταχύνουν προς τη μεγαλύτερη διευθυντική αμοιβή στην ιστορία. Η εμπιστοσύνη στις επιχειρήσεις είναι δύσκολο να αποκατασταθεί.
του Andrew Orlowski
Quote:Η OpenAI και η Anthropic είναι αδίστακτες εμπορικές οντότητες που τρέχουν προς μια μεγάλη διευθυντική αμοιβή
ΚΑΛΩΣ ήρθαν στο πάρτι, μαθηματικοί. Αυτή την εβδομάδα, κορυφαίοι μαθηματικοί ανακαλύπτουν αυτό που οι καλλιτέχνες, οι δημιουργικές βιομηχανίες και οι επιχειρήσεις έχουν ήδη μάθει με τον δύσκολο τρόπο: δεν καταναλώνεις εσύ την AI — η AI καταναλώνει εσένα. Ή τουλάχιστον, κάποιες την καταναλώνουν.
«Είναι ηθικό να χρησιμοποιείς τα δεδομένα ενός πελάτη για να προσπαθήσεις να του "κλέψεις" τον δικό του πελάτη;» ρώτησε την προηγούμενη εβδομάδα ένας καθηγητής μαθηματικών. Φυσικά και δεν είναι, αλλά είναι σημαντικό να ξέρεις ποια εταιρεία AI μπορείς να εμπιστευτείς.
Το ερώτημα έθεσε ο Tristan Buckmaster, Αυστραλός μαθηματικός στο Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης, ο οποίος, μαζί με τον Levent Alpoge, Τούρκο μαθηματικό που εργάζεται στην Anthropic, ασχολούνταν με ένα δύσκολο άλυτο πρόβλημα γνωστό ως «πρόβλημα ύπαρξης και ομαλότητας Navier-Stokes».
Το πρόβλημα του ενός εκατομμυρίου δολαρίων
Πρόκειται για ένα από τα επτά προβλήματα του Βραβείου Χιλιετίας, όπου οι επιτυχημένες αποδείξεις κερδίζουν κύρος και βραβείο 1 εκατομμυρίου δολαρίων (740.000 λιρών). Ιδιωτικά, και με δικά τους έξοδα, οι δύο μαθηματικοί είχαν βρει μια νέα προσέγγιση και χρησιμοποιούσαν διάφορα μοντέλα AI για να τους βοηθήσουν.
Μέχρι τα μέσα Αυγούστου, οι Buckmaster και Alpoge είχαν σημειώσει σημαντική πρόοδο στο Navier-Stokes, όμως η δουλειά τους δεν ήταν καθόλου έτοιμη να παρουσιαστεί στον κόσμο.
Λίγες εβδομάδες αργότερα, όμως, ο Buckmaster άρχισε να ακούει ανησυχητικές φήμες. Φαίνεται πως λεπτομέρειες της δουλειάς τους είχαν περιέλθει στην κατοχή της OpenAI, της οποίας τα μοντέλα χρησιμοποιούσε επίσης το δίδυμο. Ρώτησε ευγενικά την OpenAI αν αυτό ίσχυε.
Η εταιρεία καθυστέρησε να απαντήσει, όμως την προηγούμενη εβδομάδα η OpenAI ανακοίνωσε ότι είχε κι εκείνη λύσει το πρόβλημα, παράγοντας μια αδιαμφισβήτητη μέθοδο με παρόμοια προσέγγιση με αυτή που είχαν διερευνήσει οι Buckmaster και Alpoge, αλλά με πολύ περισσότερη υπολογιστική ισχύ.
Μια «σύμπτωση» που γεννά ερωτηματικά
Αυτό ήταν πάρα πολλή σύμπτωση για τον Αυστραλό. Ήταν η ίδια «κατεύθυνση... που ο Levent κι εγώ είχαμε επιλέξει σιωπηλά να ακολουθήσουμε. Σχεδόν κανένας άλλος που γνωρίζω δεν ασχολούνταν με αυτό. Δεν είναι κατεύθυνση στην οποία καταλήγεις σε λίγες μέρες δίνοντας απλώς σε ένα μοντέλο την εκφώνηση του προβλήματος», ισχυρίστηκε ο Buckmaster.
Ο Buckmaster υπαινίχθηκε ότι τα συστήματα της OpenAI μπορεί να είχαν συλλέξει τις ιδιωτικές του συνομιλίες και υπολογισμούς με το chatbot σχετικά με το μαθηματικό πρόβλημα, βοηθώντας την να λύσει σε ώρες ένα αίνιγμα στο οποίο ο καθηγητής δούλευε επί μήνες.
Στη συνέχεια τα πράγματα σκοτείνιασαν περισσότερο. «Γιατί να καταστρέψεις την καριέρα σου;» φέρεται να τον ρώτησε ένας επιστήμονας της OpenAI. Η OpenAI αρνείται ότι έκανε τέτοια απειλή.
Ναι, ο Sam Altman, διευθύνων σύμβουλος της OpenAI, είχε ακούσει για τη δουλειά των Buckmaster και Alpoge. Ο Altman παραδέχθηκε: «Ήμασταν περίεργοι αν το δικό μας [μοντέλο] θα μπορούσε να το κάνει επίσης».
Στη συνέχεια διατυπώθηκε ο ισχυρισμός ότι η OpenAI μπορεί να είχε εκπαιδεύσει τα συστήματά της πάνω στη δουλειά του Andreas Thom, άλλου καθηγητή μαθηματικών στο Πανεπιστήμιο Milano-Bicocca, ο οποίος μοιραζόταν τους υπολογισμούς του σε συνομιλίες με το chatbot.
Quote:«Δεν μιλάμε πια για μεμονωμένα περιστατικά. Μπορεί να αντιμετωπίζουμε ένα από τα μεγαλύτερα πνευματικά σκάνδαλα στην ιστορία της επιστήμης.»Η OpenAI λέει ότι δεν χρησιμοποιήθηκαν συγκεκριμένα δεδομένα χρηστών για τη λύση του Navier-Stokes, αλλά ότι «δεν μπορεί να αποκλείσει ότι μη αναγνωρίσιμα δεδομένα» έχουν διαρρεύσει στα μοντέλα της.
— Valerio Capraro, φίλος και συνάδελφος του Thom
«Η AI δεν ανακαλύπτει νέα μαθηματικά. Η AI κλέβει την ανθρώπινη ανακάλυψη.»
Οι επιστήμονες αναρωτιούνται πλέον για τα κίνητρα της OpenAI, που παρέχει δωρεάν πρόσβαση σε 10.000 (και του χρόνου, σε 100.000) ερευνητές. Είναι Δούρειος Ίππος; Μόλις αποκτήσουν όλα αυτά τα ακαδημαϊκά δεδομένα, τι θα κάνουν με αυτά;
Το «Unicompany» και η εμπορευματοποίηση της γνώσης
«Καλώς ήρθατε στον κόσμο μας», απάντησαν οι κάτοχοι πνευματικών δικαιωμάτων. Αφού άντλησαν ό,τι μπόρεσαν από τον δημόσιο ιστό για να εκπαιδεύσουν τα μοντέλα τους, στράφηκαν στις επιχειρήσεις.
Όταν χρησιμοποιείτε την τεχνολογία της Anthropic και της OpenAI, αυτές εξάγουν τα υποκείμενα μοτίβα του πώς λειτουργούν οι εταιρείες. Αυτό περιλαμβάνει τις «ροές εργασίας, τη γνώση του τομέα και τη συσσωρευμένη κρίση», προειδοποίησε τον Ιούνιο ο Satya Nadella, διευθύνων σύμβουλος της Microsoft.
Αυτή η γνώση στη συνέχεια εμπορευματοποιείται καθώς προσφέρεται σε όλους τους άλλους. Αδυνατώντας να είναι κερδοφόρα, η αρχική εταιρεία βρίσκεται να αντικαθίσταται από την Anthropic ή την OpenAI.
Ο Alex Karp της Palantir είναι ακόμη πιο επικριτικός για αυτό που αποκαλεί «παρασιτική» σχέση μεταξύ «του Dario [Amodei, διευθύνοντος συμβούλου της Anthropic] και της παρέας του αποτελεσματικού αλτρουισμού (EA)» και των πελατών τους.
Quote:«Προσπαθούν να μας παρασύρουν σε ένα μέλλον που ελέγχουν μόνο εκείνοι... όπου εμείς δεν κατέχουμε τίποτα και οι επιχειρήσεις μας δεν είναι κερδοφόρες.»Νωρίτερα φέτος, ο συγγραφέας ονόμασε αυτό το φαινόμενο «Unicompany»: η δημιουργία κέρδους θα γίνει αδύνατη για πολλούς τομείς που ασχολούνται με την πληροφορία, από το λιανεμπόριο έως την υγειονομική περίθαλψη, μόλις η AI τους εμπορευματοποιήσει.
— Alex Karp, Palantir
Ο Nadella και ο Karp μιλούν ανοιχτά επειδή μπορούν να φιλοξενήσουν ασφαλή μοντέλα AI για έναν πελάτη και να τα απομονώσουν από κάθε εξαγωγή γνώσης. Και οι δύο υπόσχονται επίσης να σεβαστούν το απόρρητο του πελάτη.
«Σας κλέψαμε όλη τη γνώση και την τέχνη σας, και τώρα θα βάλουμε μετρητή και θα σας τα ξαναπουλήσουμε. Παρακαλώ», συνοψίζει ο Ananyo Bhattacharya, επιστημονικός συγγραφέας του Ινστιτούτου του Λονδίνου.
Δεν είναι η AI το πρόβλημα, αλλά η ηθική των εταιρειών
Μια προσεκτική ανάγνωση της ιστορίας επιβεβαιώνει ότι δεν είναι η ίδια η AI στην οποία αντιτίθενται οι μαθηματικοί, αυτή καθαυτή.
Πολλοί με τους οποίους μίλησε ο συγγραφέας την προηγούμενη εβδομάδα ήταν προσεκτικά θετικοί. Λένε ότι τα μεγάλα γλωσσικά μοντέλα γίνονται χρήσιμα για τη δημιουργία παραδειγμάτων, καθώς και για τη διεξαγωγή του είδους της «ωμής βίας» υπολογιστικής επίθεσης που εφάρμοσε η OpenAI στο Navier-Stokes.
Ωστόσο, αρκετοί, μαζί με τον βραβευμένο μαθηματικό Terence Tao, προειδοποιούν για ένα φαινόμενο απώλειας δεξιοτήτων, καθώς η AI δεν μπορεί να χτίσει τις πρακτικές, διαρκείς θεωρίες που θα χρειαστούν οι μελλοντικοί μαθηματικοί, φυσικοί και μηχανικοί.
Επομένως, πρόκειται λιγότερο για πρόβλημα της ίδιας της AI και περισσότερο για ένα ηθικό ζήτημα σχετικά με τη συμπεριφορά δύο εταιρειών: της OpenAI και της Anthropic.
Και οι δύο αυτοαποκαλούνται, με κάποια επιτήδευση, «εργαστήρια» (labs), ενώ στην πραγματικότητα είναι αδίστακτες εμπορικές επιχειρήσεις που επιταχύνουν προς τη μεγαλύτερη διευθυντική αμοιβή στην ιστορία. Η εμπιστοσύνη στις επιχειρήσεις είναι δύσκολο να αποκατασταθεί.
┌────────────────────────────────┐
│ KONSTANTINOS MICHAILIDIS │
└────────────────────────────────┘
│ KONSTANTINOS MICHAILIDIS │
└────────────────────────────────┘